บทที่ 1301

หลินเหว่ยติดตามเสี่ยวซุนเป็นเวลาแปดปี ตั้งแต่อายุสิบห้าถึงยี่สิบสามปี

เมื่ออายุ 23 ปี หลินเหว่ยรู้สึกว่าตัวเองแก่แล้ว แม้ว่าเธอจะยังค่อนข้างอายุน้อยอยู่ก็ตาม

เธอนอนอยู่บนเตียง มองใบหน้าของเซียวซุน เวลาไม่ได้ทิ้งร่องรอยใดๆ บนใบหน้าของเขา แต่กลับทำให้ความไร้เดียงสาจางหายไป และเพิ่มความ成熟และความเฉียบคม...